Okuma anlama kitapçığı

Pazar Tezgâhında

Bora: Günaydın Ahmet Amca! Annem bir kilo elma istedi.

Manav Ahmet Amca: Günaydın Bora. Kırmızı mı olsun, yeşil mi?

Bora: Kırmızı olsun. Bir de domates alacağım. Yarım kilo yeter.

Ahmet Amca: Bu domateslerin hepsi bu sabah geldi. Kokularına bak!

Bora: Çok güzel kokuyorlar. Hepsi kaç lira tutar?

Ahmet Amca: Elma otuz lira, domates yirmi lira. Toplam elli lira eder.

Bora: Buyurun, elli lira. Poşet istemiyorum, sepetim yanımda.

Ahmet Amca: Aferin sana! Doğayı korumak için herkes senin gibi düşünse çok iyi olur.

Her Akşam On Dakika

Feyza müzik dersinde flüt çalmaya başladı. İlk gün flütten kulak tırmalayan sesler çıktı. Arkadaşları güldü, Feyza da güldü. Ama içten içe biraz üzüldü. Akşam dedesi, “Her gün biraz çalış, sesin güzelleşir.” dedi.

Feyza her akşam on dakika flüt çaldı. Önce notaları tek tek çalıştı. Parmaklarıyla delikleri tam kapatmayı öğrendi. Dedesi her akşam onu dinledi. Bir ay sonra Feyza, müzik dersinde kısa bir şarkı çaldı. Bu kez flütten tertemiz sesler çıktı. Öğretmeni onu alkışladı.

Bisiklet Dersi

Pazar günü Yusuf ablasıyla parka gitti. Yeni bisikletini de yanına aldı. Yusuf daha önce hiç bisiklet sürmemişti.

Ablası bisikletin arkasından tuttu. Yusuf pedallara bastı ama hemen sallandı. Ablası, “Önüne bak ve pedal çevirmeyi bırakma.” dedi. Yusuf denemeye devam etti.

Bir süre sonra ablası bisikleti bıraktı. Yusuf bunu fark etmedi bile! Parkın sonuna kadar tek başına gitti. Arkasını dönüp ablasına el salladı.

Gökkuşağı Resmi

Resim dersinde öğretmen herkesten bir gökkuşağı çizmesini istedi. Asya boya kutusunu açtı ama büyük bir sorun vardı: Turuncu boyası bitmişti. “Gökkuşağım eksik kalacak.” diye düşündü.

Yan sıradaki Efe, Asya’nın üzgün yüzünü fark etti. “Sarıyla kırmızıyı karıştırırsan turuncu olur.” dedi. Asya fırçasına önce sarı, sonra biraz kırmızı alıp karıştırdı. Kâğıdın üstünde parlak bir turuncu çıktı.

Asya diğer renkleri de sırayla boyadı. Resim bitince öğretmen gökkuşağını panoya astı. Asya, Efe’ye teşekkür etti. Sonra boya kutusunu ona uzattı: “İstersen mor boyamı sen kullan.” Efe de gülümseyerek kutuyu aldı.

Ayvalık’tan Selam

Sevgili Lale,

Nasılsın? Ben yaz tatilini Ayvalık’ta halamlarda geçiriyorum. Burada deniz çok temiz. Her sabah kahvaltıdan sonra denize giriyoruz. Dün yüzmeyi de öğrendim. Artık ayaklarım yere değmeden birkaç metre gidebiliyorum.

Akşamları sahilde yürüyüşe çıkıyoruz. Dün güneşin denize batışını izledik. Gökyüzü pembe ve turuncu oldu. Ben güzel taşlar topluyorum. Sana da beyaz çizgili bir taş getireceğim. Okullar açılınca onu sınıfta birlikte inceleriz.

Annene ve ağabeyine selam söyle. Mektubuma cevap yazmayı unutma.

Seni seven arkadaşın Yiğit

Mendil Kapmaca

23 Nisan yaklaşıyordu. Ecrin’in okulunda bir şenlik yapılacaktı. Her sınıf eski bir çocuk oyununu tanıtacaktı. Ecrin anneannesine sordu. Anneannesi gülümsedi. “Biz çocukken mendil kapmaca oynardık.” dedi. Sonra oyunu Ecrin’e öğretti.

Şenlik günü bahçe bayraklarla süslendi. Müdür, 23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açıldığını anlattı. Atatürk bu günü çocuklara armağan etmişti. Sonra oyunlar başladı. Ecrin’in sınıfı iki takım oldu. Ortaya bir mendil kondu. Ecrin mendili kapıp koştu. Anneannesi de izleyicilerin arasından onu alkışladı.

Uzay Kitabı

Cuma günü Emir’in sınıfı okulun kütüphanesine gitti. Kütüphaneci Ayşe Hanım onları kapıda karşıladı. Raflarda yüzlerce kitap vardı.

Emir uzay hakkında bir kitap seçti. Kitabı sessizce okudu. Kitapta gezegenlerin resimleri vardı. Emir, Satürn’ün halkalarını görünce çok şaşırdı.

Emir kitabı eve götürmek istedi. Ayşe Hanım kitabı deftere yazdı ve Emir’e verdi. “Bir hafta sonra geri getir.” dedi. Emir kitabı çantasına özenle koydu.

Kırlangıçlar Yola Çıkıyor

Kırlangıçlar ilkbaharda geri döner ve evlerin saçak altlarına çamurdan yuvalar yapar. Bu yuvalarda yumurtalarını bırakır, yavrularını büyütür. Yaz boyunca havada uçuşan böcekleri yakalayarak beslenirler.

Sonbaharda hava soğuyunca böcekler azalır. Kırlangıçlar yiyecek bulamaz olur. Bu yüzden yavrular uçmayı öğrenince hep birlikte sıcak ülkelere doğru yola çıkarlar. Buna göç denir. Yolculuk sırasında arada konup dinlenirler.

Kırlangıçlar kışı Afrika gibi sıcak yerlerde geçirir. İlkbaharda hava ısınınca aynı yoldan geri döner. Çoğu kırlangıç, geçen yıl yaptığı yuvaya yeniden gelir ve onu onarır.