Eskişehir’de yaşayan Efe, cumartesi günü dedesiyle birlikte pazara gidecekti. Evden çıkmadan önce dedesi “Bugün yol kurallarını birlikte uygulayalım.” dedi. Efe gülümsedi, çünkü okulda trafik dersini yeni görmüştü. Öğretmeni, yayaların kaldırımda yürümesi ve karşıya yalnızca yaya geçidinden geçmesi gerektiğini anlatmıştı.
Caddenin kenarına geldiklerinde yaya geçidinin önünde durdular. Yayalar için kırmızı ışık yanıyordu ve arabalar geçiyordu. Efe sabırla bekledi. Işık yeşile dönünce de hemen yürümedi. Önce sola, sonra sağa baktı. Hızla yaklaşan bir motosiklet gördü. Sürücü, kırmızı ışığı fark edemeyip son anda yavaşladı.
Dedesi başını sallayarak “Aferin sana! Yeşil ışık yandı diye gözü kapalı yürümek olmaz. Sürücülerin seni gördüğünden emin olmalısın.” dedi. Motosiklet durunca el ele karşıya geçtiler.
Karşı kaldırımda Efe, telefonuna bakarak yürüyen bir amcanın yaya geçidine girmek üzere olduğunu gördü. “Amca, dikkat edin, ışık kırmızı!” diye seslendi. Amca şaşırıp durdu ve teşekkür etti. Dedesi Efe’nin omzuna dokundu: “Kurallara uyan, başkalarını da korur.”