Pazar akşamı Ela, annesinin tabletinde bir mesaj gördü: “ACİL! Yarın bütün okullar tatil! Herkese ilet!” Sevinçle zıpladı ve mesajı sınıf grubuna iletmek üzereydi. Tam o sırada annesi omzunun üzerinden baktı: “Bir dakika, bu bilgiyi kim söylemiş?”
Ela mesajın kimden geldiğine baktı; gönderen belli değildi. Büyük harfler ve ünlem işaretleri dikkat çekmek için kullanılmıştı. Mesajda ne bir tarih ne de bir kaynak vardı. Annesi gülümsedi: “Karşımıza bir bilgi çıktığında önce nereden geldiğini öğrenmeliyiz.”
Birlikte okulun resmî internet sayfasına ve sınıf öğretmeninin son mesajına baktılar. Orada tatille ilgili hiçbir açıklama yoktu; ertesi gün normal derse devam edilecekti. Mesajın hiçbir resmî kaynakta olmadığını gördüler. O sırada kardeşi Can da yanlarına gelip “Ben de aynı mesajı bir arkadaşımdan aldım.” dedi. Demek ki mesaj çoktan yayılmaya başlamıştı.
Ela mesajın yanlış olduğunu anladı. “Yani biri bizi boş yere heyecanlandırmış.” dedi. Annesi, böyle mesajların çoğu zaman dikkat çekmek ya da insanları telaşlandırmak için yazıldığını anlattı. Doğruluğundan emin olmadan iletilen bir mesaj, yanlış bilginin hızla yayılmasına yol açar.
Ela ertesi gün sınıfta olanları arkadaşlarına anlattı. Öğretmen tahtaya üç soru yazdı: “Kim söyledi? Ne zaman yazıldı? Başka güvenilir kaynakta var mı?” Sınıf bu soruları panoya astı. Artık bir bilgiyi paylaşmadan önce hepsi bu soruları soruyor, hatta evde ailelerine de anlatıyor.