Cem’in sekizinci yaş günü armağanı kırmızı bir bisikletti. Bisikletin yan tekerlekleri yoktu. Cem, “Hemen binerim.” diye düşünmüştü. Ama ilk denemede bisiklet sağa yattı, ikinci denemede sola.
Dedesi önce ona kaskını ve dizliklerini taktırdı. Sonra parkın düz yolunda, “Gözlerini ileriye dik, pedallara bakma.” dedi ve eliyle selenin arkasını tuttu. Cem pedal çevirdikçe dedesi de koşarak ona eşlik etti.
Bir süre sonra Cem dedesinin elinin selede olmadığını fark etti. Bisiklet kendi kendine gidiyordu! Yolun sonuna kadar pedal çevirdi. Dönüp baktığında dedesi uzaktan el sallıyordu. Eve dönerken, “Yarın daha uzağa gideceğim.” dedi.