Mersin’de yaşayan Nehir, yaz tatilinde yüzme kursuna yazıldı. Suyu çok seviyordu ama derin havuzdan biraz çekiniyordu. Üstelik yüzme bilen arkadaşlarının yanında acemi kalmaktan korkuyordu. İlk gün antrenörü Sevil Hoca, çocuklara havuzun kurallarını anlattı: Kaydırmaz terlik giyilecek, havuza girmeden önce duş alınacak ve su kenarında koşulmayacaktı.
Isınma hareketlerinden sonra çocuklar sığ bölümde suya girdi. Nehir önce yalnızca ayaklarını suya soktu. Sevil Hoca “Önce suya güvenmen gerek. Yüzünü suya koy ve yavaşça nefes ver.” dedi. Nehir burnundan baloncuklar çıkardı ve kahkahayı bastı.
Dördüncü haftada Nehir yüzme tahtasını tutarak kulaç atmayı öğrendi. Kolları ve bacakları başlangıçta uyumsuzdu ama her derste biraz daha iyi oldu. Sevil Hoca ona hep aynı şeyi söyledi: “Acele etme, düzenli çalışırsan olur.”
Kursun sonunda Nehir, sığ bölümün karşı kenarına kadar yüzdü. Sevil Hoca onu alkışladı. Nehir eve dönerken annesine “Yüzmek hem eğlenceli hem de sağlıklı. Yarın da gidebilir miyiz?” diye sordu.