Sınıflar arası basketbol maçı vardı. Defne takımın en küçük oyuncusuydu ve ilk beşte yer alamamıştı. Yedek kulübesinde oturup arkadaşlarını izliyordu. Biraz üzgündü ama ayağa kalkıp onları alkışladı.
İkinci devrede takımdan Can ayağını burktu ve oyundan çıktı. Antrenör, “Defne, sıra sende!” dedi. Defne derin bir nefes alıp sahaya koştu. İlk topu aldığında yanındaki arkadaşına pas verdi.
Maç bitmeden Defne bir sayı da attı. Takımları maçı bir sayı farkla kazandı. Antrenör, “Sırası gelince hazır olan da takıma kazandırır.” dedi. Defne o akşam kendini çok mutlu hissetti.