Konya’daki bir ilkokula Mina adında yeni bir öğrenci geldi. Mina, tekerlekli sandalye kullanıyordu. İlk gün sınıfa girerken kapı eşiğinde biraz zorlandı. Arda hemen sandalyeye uzandı; ama öğretmeni Ayten Hanım onu nazikçe durdurdu: “Önce Mina’ya sormalısın.”
Arda, Mina’ya yaklaşıp “Yardıma ihtiyacın var mı?” diye sordu. Mina gülümsedi: “Teşekkür ederim, bu kez kendim hallederim. Ama okulun girişine bir rampa yapılırsa herkes için daha kolay olur.”
Arda ile Lale bu isteği sınıfa anlattı. Çocuklar müdüre bir mektup yazdı. Birkaç hafta sonra okul girişine ve sınıf kapısının önüne rampalar yapıldı. Mina rampayı ilk kez kullanırken çocuklar onu alkışladı. Artık engelle karşılaşmadan sınıfa girebiliyordu.
Teneffüste Mina, Arda’ya yeni bir oyun öğretti. Birlikte masa tenisi oynadılar ve Lale de onlara katıldı. Arda o gün şunu anladı: Engelli bir arkadaşa acımak yerine ona saygı göstermek ve yardıma ihtiyacı olup olmadığını sormak gerekir.